سه شنبه, 26 تیر 1397
 

آمار سایت

بازدیدکنندگان
141
مطالب
36
وب لینک ها
5
نمایش تعداد مطالب
108949

مطلب پیشنهادی

    نشریه شماره 19

 
 

 
 

پرستار کعبه

کربلا سير وسلوک بي سر است                                عرصه ي جولان تيغ حيدر است
سکه ي عرفان به نام کربلا ست                              معني انسان ،امام کربلا ست
قبله ي ما کربلاي غيرت است                                غيرت ما منتهاي حيرت است
عالم از نشئه ي باده ي محرم سرمست وحيران است .
محرّم ،محرّم راز دل بلاجويان وحريم مصفّاي اهل دل است .
محرم نقطه ي پرگار اهل ولا ،وعاشورا عرصه ي قيام تمام قامت سرو قامتان قبيله ي ايثار وپاک باختگي است که ابافضلش در آن روز پر بلا ،در صحنه ي کربلا آبروي آب را برد ومرگ در دستان از تن جدايش جان سپرد .        ژرفاي فاجعه آميز تابناک ترين حادثه ي عظيم عاشورا ،واوج جمال وجلال نهاني در آن واقعه ،چکيده ي معرفت الهي است به وسعت آفرينش که کربلا را در هستي خلقت ،به يک ماجراي حيرت انگيز مبدل ساخته است تاالهام  بخش وحرکت آفرين وتحول ساز در جوامع انساني ورمز دل طوفاني عاشورائيان شعورمند وعاشقان شيدايي خون خدا باشد.تشنه کامان جرعه نوش حريّت وشرف ،جان هاي درد آلود وخميده از جور وستم يزيديان ،معرفت جويان حقيــقي عالــم ،با ترنّم آيه آيه هاي عشق ،با شيون جانــسوز ني هاي به ماتم نشسته ي نيـنوا،در مکــتب «عين اليقين» مشغول کسب عبرت وغيرت اند ،وفرات فرزانگي وشريعه ي عشق را به جان پاسبان تا زرمداران و بو ذر ستيزان ،نيرنگ سازان ودغل بازان ،آن را به وادي انحراف نکشانند .
اي نيک ترين پرستار کعبه ي حق ،اي که خاک مشهدات را خداوند گار دل ،کعبه ي احرار قرار داد .اي مفتاح الفتوح مخزن الاسرار ،اي سردار بزرگ سربداران ،اي صيّاد دُرّ شهادت در بحر حريّت ،استاد منضبط مسند تقديس عشق، اقيانوس حکمت ،آيينه ي خلّاق نور«بسم الله »ناشر ومنشور صراط المستقيم ،اشرف عشّاق ،عرش آستان . ياحسين(ع)
اينک درياب ما را که سخت به تو نيازمنديم ودر غريبستان دهر ودر حصار قوم دغا گرفتار آمديم .اينک فرزندان وجرثومه هاي ظلمت آشنا وظالم پيشه ي اميّه ،اکبر ها وقاسم هاي عصر را در سرزمين اهل ولا آماج وحشيانه ترين ودهشتناک ترين حملات رسانه اي خود قرار داده اند تا مفهوم حسيني بودن وحسيني زيستن رااز ذهنيت عاشورا بانان بزدايند وفرهنگ عاشورايي را به تاراج ويغما ببرند .
لشکريان زاييده ي تزوير ودغل ،بازبچه شدگان دست هوي وهوس به سان وقاعده ي سال 61 هجري هم چون شامگاه غمگين وسنگين تاسوعا ،در انديشه ي به سستي کشاندن عاشقان قبيله ي قبله اند ،تا بار ديگر انديشه هاي سرخ وسبز را بر سر نيزه ها ي حقارت زنند ودر کوچه پس کوچه هاي وحشت زا وگرگ آباد به اسارت کشند . اينک لشکريان سعد ،در آن سوي تلّ در انديشه ي خلق عاشوراي ديگرند ودر اين سوي ،باده نوشان جام ولا، سرمست از هنگامه ي وصل به سرچشمه ي زلال حقيقت ريالمي طهورايي نماز عشق را تجربه مي کنند ،وفرهنگ عاشورا را که همان زير بناي عقيدتي و فکري ثار ا... حسين مظلوم «عليه السلام » وشهيدان هميشه جاويد کربلا است را پاس مي دارند و کلاس درس مکتب شهادت را هم چنان با شور وپر حرارت برپا مي کنند تا زيباترين درس وهنر زيستن يعني صحيفه ي سرخ شهادت را در قاموس حيات طاهران ودر دايره ي مغناطيس اساتيد ومعلمان در پرده نشين ملکوت ،عباس علمدار ،علي اکبر مه لقا ،قاسم بن الحسن وعلي اصغر (ع) فرا گيرند وتکليف گرايي را چه به صورت شهادت سر لوحه ي عمل خويش قرار دهند .
خداوندا ،اي صاحب خون حسين (ع) تو را به مظلوميت فرزند زهراي بتول وعلي (ع) اوّلين مظلوم تاريخ ،حسين بن علي وياران با وفايش که همه آبروي آبند ،به آن ها که دريا از شدّت تشنگي خود را تلف کرد .                   به حسيني که کلک عرفاني اش تعبير گر خلقت است ،به تيري که در ظهر عطش گلوگاه علي اصغر (ع) را به هم دوخت ،به آل الهي که زمين وهفت آسمان به آن ها گريستند ما را در انجام وظايف خود ياري فرما .  
و امّا « ياحسين »  زاده ي زهراي اطهر (ع) اي محيط هر محاط ،اي مرکز پرگار عشق ،اي که آغاز وپايانت در وصف نگنجد ،اي که از لب هاي مبارک غزل وصل جاري شد ،اي که «البلاءللولاء » معني اش را از خون سرخ تو گرفت ،اي که درياي شرف را با شور غيرت به تلاطم کشاندي ،اي که صوت قرآنت در بلنداي نيزه ،قدّوسيان را سرمست نمود ،اي که سينه ات همچون نيستان غريب آشناي صحراي تفديده ي نينوا پيکان پوش گشت :
بر ما تبسّم نما تا غنچه ي جان بخشت همچو لاله ي آتشين بشکفد ودل ما را سراسر در عشق تو بسوزاند وخورشيد عالم تاب عاشورا در دلمان جاويدان درخشد .                                                                     والسلام .